Integracja sensoryczna jako metoda wspomagająca w pracy z dzieckiem z zespołem Downa

Rozwój każdego człowieka uzależniony jest od wielu różnorodnych czynników. Do najistotniejszych można zaliczyć: pewne wrodzone zadatki rozwojowe, które umiejscowione są w genach, środowisko, w którym dziecko dorasta, wychowuje się i poznaje normy i zasady w nim obowiązujące, aktywność własna dziecka, czyli jego potrzeby i możliwości oraz umiejętności zdobywania wiedzy i uczenia się nowych rzeczy, metody pracy z dzieckiem wykorzystywane w trakcie wspomagania jego rozwoju, oczekiwania rodziców, nauczycieli i innych osób znaczących co do osiągnięć, które powinny być jego udziałem. Dzieci z zespołem Downa są wyjątkową grupą uczniów i pacjentów. Można uznać, że mają swoje mocne i słabe strony, które stają się widoczne w rozwoju poszczególnych sfer (poznawczej, emocjonalnej, społecznej czy fizycznej). Zespół Downa jest wadą genetyczną, która pojawia się w związku z obecnością dodatkowego chromosomu 21. Warto wspomnieć, że jest to zespół wad, które zdecydowanie najłatwiej rozpoznać, ponieważ dzieci rodzą się z określonym wyglądem zewnętrznym. Tym, co je odróżnia od rówieśników, są: szpary powiekowe, które są skośne i ustawione w górę, zmarszczka nakątna, mała szczęka, jasne plamki na tęczówkach oka, język z widocznymi na nim bruzdami, małe uszy, bardzo krótki grzbiet nosa, spłaszczony profil oraz zwężony przewód...