Jak rozpoznać zaburzenia przetwarzania słuchowego u dzieci?

Zmysł słuchu zajmuje szczególne miejsce w świadomości rodziców i nauczycieli z uwagi na rolę w rozwoju mowy, możliwość kontaktowania się ze światem, a co za tym idzie – jego znaczenie dla prawidłowego rozwoju dziecka. Ma to głębokie uzasadnienie, bowiem badania wskazują, że nawet jedna trzecia dzieci, u których zdiagnozowano dysleksję rozwojową, ma trudności w przetwarzaniu słuchowym, a u połowy dzieci ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się występują tego typu zaburzenia   Rodzice od pierwszych lat życia dziecka zauważają trudności w jego funkcjonowaniu słuchowym i w zależności od współpracy ze specjalistami jest to poddawane diagnozie w różnym okresie życia dziecka. Istotna jest rola wczesnej diagnostyki i wspierania rodziców w rozwoju słuchowym dzieci, by skala trudności, z jaką mierzy się dziecko, była jak najmniejsza. W okresie wczesnodziecięcym rozwoju dziecka rodzice zauważają, że nie wykonuje ono poleceń, wymaga ich powtarzania, często zapada na infekcje uszu, rozprasza się podczas czytania mu książek, zdaje się wyłączać, zakrywa uszy, słysząc nagły, niespodziewany dźwięk, niepokoją go niektóre dźwięki, ma trudności z określeniem kierunku, z którego dochodzi bodziec słuchowy. U dziecka w okresie przedszkolnym czy wczesnoszkolnym rodzice i nauczyciele dostrzegają, że sprawia mu trudność długotrwałe słuchanie, przebywanie w głośnym miejscu. Pomimo starań dziecko nie potrafi zrozumieć długich, złożonych poleceń, nie może ich zapamiętać. Instrukcje słowne sprawiają dziecku problemy, nie jest ono w stanie usłyszeć i zapamiętać polecenia nauczyciela, który na przykład informuje o projekcie do wykonania na dany termin, w którym mają być zawarte określone rzeczy. Najtrudniej dziecku poradzić sobie z sytuacją, gdy polecenie słowne jest wydawane na zakończenie lekcji, gdy uczniowie pakują swoje rzeczy i wytwarzają hałas. Uczeń porosi wówczas o powtórzenie lub rezygnuje z działania. W zakresie kompetencji językowych można zauważyć, że uczeń wypowiada się niepłynnie, ma ubogie słownictwo, trudności z konstruowaniem płynnych, złożonych wypowiedzi. Intonacja jest jednostajna. W obszarze umiejętności szkolnych ujawniają się trudności z ortografią, czytaniem i pisaniem, rozróżnianiem podobnie brzmiących dźwięków mowy, jak np. p-b, t-d, k-g, pisaniem ze słuchu, samodzielnym robieniem notatek, liczeniem kolejno, opanowaniem tabliczki mnożenia, alfabetu, recytowaniem wierszy, zapamiętywaniem dni tygodnia, nazw miesięcy, numeru telefonu oraz innych sekwencji, nauką języka obcego. Zdarza się, że dziecko ma potrzebę hałasowania, wydawania dźwięków, bywa nadaktywne albo cechuje się nadwrażliwością emocjonalną, drażliwością. Doświadczane trudności wywołują u dziecka postawę wycofującą się, obniżoną samoocenę. Dzieci oceniane są wówczas jako mniej zdolne, mniej zaangażowane, rozkojarzone lub leniwe, a w rzeczywistości męczą się szybciej i rozpraszają, gdyż mają trudności z koncentracją uwagi na bodźcach słuchowych [1]. Przyczyną obserwowanych nieprawidłowości może być wcześniactwo, niedotlenienie w czasie porodu, urazy okołoporodowe, stany zapalne mózgu i opon mózgowych, urazy czaszkowo-mózgowe, częste...