Dzieci podwójnie wyjątkowe

– jak rozpoznać i pracować z dziećmi posiadającymi jednocześnie wybitną inteligencję i specjalne potrzeby? Dzieci podwójnie wyjątkowe Dzieci nazywane podwójne wyjątkowymi zapewniają rodzicom doświadczanie wielu wrażeń w procesie wychowawczym. Rodzice dzieci podwójnie wyjątkowych mają podobne odczucia w zakresie wychowania dzieci, które przez otoczenie są postrzegane jako zdolne, ale leniwe, zdolne, ale niegrzeczne, zdolne, ale niewychowane. Temat ten w Polsce nadal nie jest szeroko omawiany przez specjalistów i nauczycieli, choć stanowi codzienne wyzwanie dla większości pedagogów. Nauczyciele i rodzice dostrzegają, że stosunkowo mała liczba tych uczniów traktuje wszystkie przedmioty szkolne jednakowo. Większość z nich wykazuje się zainteresowaniem przedmiotami, które są dla nich istotne, a pozostałe potrafią całkowicie zaniedbać. Dzieci podwójnie wyjątkowe potrafią zapamiętać dane z lekcji, dzięki czemu mają możliwość poradzenia sobie na nieważnych ich zdaniem zajęciach, lecz przygotowywanie się do nich, odrabianie prac domowych wywołuje często trudną atmosferę. Dzieci traktują je jako ograniczanie rozwoju własnych zdolności i zainteresowań. Obserwacja zachowania dzieci podwójnie wyjątkowych koncentruje się zazwyczaj na ich odmiennym funkcjonowaniu, trudnościach w zachowaniu, regulowaniu emocji, kłopotach w samoorganizacji. Liczne problemy sensoryczne też zwracają uwagę otoczenia. Dzieci te często okazują dyskomfort z powodu błahych dla innych osób spraw – irytują się z powodu metki w ubraniu, szwów w skarpetkach, dźwięków wydawanych przez piszący ołówek, zapachu książki, temperatury w klasie. Jak rozpoznać „podwójną wyjątkowość”? Otoczenie przypisuje dzieciom podwójnie wyjątkowym różne cechy. Dorośli bywają zdziwieni, że uczniowie o wybitej inteligencji nie osiągają sukcesów...