Metoda dobrego startu

Metoda Dobrego Startu należy do metod wspomagania rozwoju psychomotorycznego wykorzystujących uczenie się polisensoryczne czyli wielozmysłowe . Angażowane w niej zmysły to : wzrok, słuch, dotyk, funkcje kinestetyczno – ruchowe , a także językowe. Jednoznacznie stwierdzono, iż jednoczesne współdziałanie wielu zmysłów i ich integracja sprzyja optymalnemu rozwojowi każdego dziecka. METODA DOBREGO STARTU Geneza i założenia metody Pierwowzór Metody Dobrego Startu stanowi opracowana we Francji w latach 40 – tych XX wieku metoda Le Bon Depart (dobry odjazd, dobry start). Jej twórcą była Thea Bugnet, Holenderka z pochodzenia, zajmująca się wychowaniem fizycznym. W pierwotnej wersji metoda była przeznaczona do rehabilitacji osób z nabytymi zaburzeniami ruchowymi i miała charakter leczniczo - relaksacyjny. Współpracując ze specjalistami różnych gałęzi medycyny, autorka przystosowała swą metodę do prowadzenia zajęć z dziećmi. Założenia, jakie przyświecały tej adaptacji, to ćwiczenie podczas zabawy ruchów oraz funkcji percepcyjnych, niezbędnych przy czynności pisania, uaktywnianie i usprawnianie funkcjonowania ośrodków w mózgu uczestniczących w procesie czytania i pisania. Pierwsze próby adaptacji metody Bon Depart do warunków polskich, stosując ją w rehabilitacji dzieci z trudnościami w pisaniu i czytaniu podjęto w 1967 roku.Adaptacja polegała na opracowaniu ich na cały rok, sporządzeniu zestawu wzorów wraz z odpowiadającymi im rytmicznie piosenkami polskimi (M. Bogdanowicz), Największą trudność sprawiła adaptacja zasadniczej części metody Bon Depart, a mianowicie kojarzenie wzorów geometrycznych z odpowiadającymi im rytmicznie piosenkami polskim. Autorką Metody Dobrego Startu ( MDS) jest profesor Instytutu Psychologii Wydziału Nauk Społecznych , Marta Bogdanowicz...