Percepcja wzrokowa – praktyczne porady i wskazówki

Usprawnianie percepcji wzrokowej następuje znacznie szybciej, niż percepcji słuchowej. Jest to ważna informacja dla prowadzącego, gdyż może on w dość krótkim okresie oczekiwać pozytywnych rezultatów. Do ważniejszych problemów w procesie nauczania należy zagadnienie rozpoznawania i usuwania przyczyn trudności szkolnych uczniów. Trudności w uczeniu się mogą pojawić się na różnym poziomie edukacji. Najczęściej jednak mają miejsce na samym jej początku. Sprawiają, że uczeń nie potrafi przyswoić sobie umiejętności i wiadomości przewidzianych programem nauczania. Otrzymuje on słabe oceny, żyje w ciągłym poczuciu krzywdy i niesprawiedliwości, ma niskie poczucie własnej wartości, gdyż nie odnosi żadnych sukcesów. Z tego powodu powinien być objęty zajęciami terapii pedagogicznej. Są one adresowane do uczniów przejawiających trudności w czytaniu i pisaniu. Mają na celu usprawnianie zaburzonych procesów percepcyjno-motorycznych, istotnych w opanowaniu umiejętności szkolnych. Ponadto udział w zajęciach zapewni uczniom potrzebę osiągania sukcesu i wzmocni ich poczucie własnej wartości. W efekcie terapii powinna nastąpić u uczniów zmiana postaw wobec trudności i niepowodzeń szkolnych oraz wzrost motywacji do uczenia się. Powyższe jest możliwe dzięki zastosowaniu wielu oddziaływań mających na celu rozwijanie mocnych stron ucznia, a zarazem wspierających jego słabe strony. Ma tu miejsce stymulowanie ogólnego rozwoju dziecka, rozwijanie funkcji motorycznych, sprawności manualnej, koncentracji uwagi, spostrzegawczości, percepcji wzrokowej, funkcji słuchowo-językowych. Ponadto zapobiega powstawaniu zaburzeń emocjonalnych i wyrabia właściwą motywację do nauki. Konieczne jest zatem stwarzanie takich sytuacji, w których uczniowie samodzielnie podejmują trud opanowania umiejętności czytania i pisania. Najbardziej skuteczne jest oddziaływanie polisensoryczne, czyli jednoczesne zaangażowanie wzroku, słuchu i ruchu. Dobór odpowiednich środków dydaktycznych ma na celu zachęcenie ucznia do aktywności i pracy nad pokonywaniem własnych trudności. Bardzo ważna jest również serdeczna i przyjazna atmosfera, która ma wyzwolić w dziecku zaufanie, poczucie bezpieczeństwa i sprzyjać aktywnemu uczestnictwu w zajęciach. Ważne, aby pracę rozpoczynać od nawiązania bezpośredniego indywidualnego kontaktu z danym dzieckiem, by czuło się ono w pełni rozumiane i akceptowane. Aby chciało przychodzić na zajęcia lub nawet na nie czekało. Takie nastawienie pozwoli bowiem terapeucie nie tylko na uzyskanie w dość szybkim tempie zmian w usprawnianym obszarze percepcyjnym, ale także wyzwoli niezbędną w dziecku motywację do podejmowania zadań trudnych, nużących i mało ciekawych. Osobiście jestem najbardziej przekonana do indywidulanej formy pracy z uczniem, ponieważ tylko wówczas mam szansę na poprowadzenie terapii w taki sposób i takimi metodami, jak potrzebuje...