Wzbudzanie zainteresowania różnymi strukturami i fakturami

Problemy przetwarzania sensorycznego generują reakcje, które łatwo zauważyć w przejawach niechęci do zakładania ubrań o określonej fakturze, kąpieli, spożywania pokarmów o konkretnej konsystencji czy aktywności w zabawie, w której występuje przedmiot cechujący się specyficzną fakturą, np. balon, maskotka z włosami, gumowe i chropowate przedmioty. Struktury i faktury Struktury i faktury stanowią istotę budowania obrazu świata, podobnie jak temperatura. W okresie ósmego–dziesiątego miesiąca życia dziecko – z uwagi na „uwolnienie” rąk i nabycie umiejętności samodzielnego siedzenia – bada, poznaje przedmioty i otoczenie. Struktura wzbudza zainteresowanie, zachęca do eksplorowania, manipulacji, obserwacji, doświadczania. Dziecko bawiące się na wykładzinie dywanowej w początkowej fazie skupia się na jej „właściwościach”. Doświadcza struktury, uczucia ciepła, miękkości, co z kolei utrwala w mózgu wrażenie, które da swoje odbicie w reakcji podczas kolejnego zetknięcia się z podobną materią. Można też dostrzec drugą stronę wpływu faktury i konsystencji na dziecko – nierzadko wzbudzają one niechęć, odrazę, a nawet lęk. Łatwo zauważyć to na pierwszym spacerze po plaży czy wizycie w piaskownicy. Sporo maluchów reaguje w podobny sposób na trawę, błoto, wodę. Dowodzi to, jak silnie reagują zmysły dziecka oraz jak skomplikowana jest procedura ich kształtowania się oraz integracji. Problemy przetwarzania sensorycznego generują reakcje, które łatwo zauważyć w przejawach niechęci do zakładania ubrań o określonej fakturze, kąpieli, spożywania pokarmów o konkretnej konsystencji czy aktywności w zabawie, w której występuje przedmiot cechujący się specyficzną fakturą, np. balon, maskotka z włosami, gumowe i chropowate przedmioty. Twórcze zajęcia plastyczne są jednak wspaniałą płaszczyzną, gdzie struktury i faktury wzbudzają zainteresowanie. Zabawa jest bowiem jedną...