logo Uzyskaj dostęp Co nowego w Pracowni

Lipiec 2019

Terapia wybiórczości pokarmowej z wykorzystaniem założeń metody integracji sensorycznej – studium przypadku

Sensoryczna awersja do pokarmu według klasyfikacji diagnostycznej DC:0-3R ma cztery elementy składowe. Charakterystyczną cechą awersji do pokarmu o podłożu sensorycznym jest to, iż odmowa jedzenia pojawia się przy wprowadzaniu nowych pokarmów, ale dziecko bez trudności je posiłki, które lubi. Dziecko konsekwentnie odmawia jedzenia konkretnych pokarmów o określonym smaku, konsystencji i/lub zapachu. Odmowa jedzenia powoduje ponadto specyficzne niedobory pokarmowe lub opóźnienie w rozwoju ruchowym aparatu mowy.

Strategie pobudzania ośrodkowego układu nerwowego

Dziecko w procesie rozwoju uzyskuje coraz lepszą umiejętność reagowania na komunikaty sensoryczne. Napływają one ze zmysłu dotyku, wzroku, słuchu, smaku i węchu. Zmysły te umożliwiają odbiór szczegółowych informacji z otoczenia. O sytuacji, w jakiej znajduje się nasze ciało, informują nas wewnętrzne układy zmysłowe, takie jak: proprioceptywny, przedsionkowy i interoceptywny. Konieczne jest współdziałanie wszystkich układów sensorycznych, aby wytworzyła się nie tylko adekwatna reakcja na bodźce z ciała i otoczenia, ale też w dalszej kolejności precyzyjny i rzetelny obraz tego, kim jesteśmy, jakie jest nasze miejsce w świecie.

Treść dostępna tylko dla zalogowanych.

Uzyskaj dostęp

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.